Waadpoot

Er zijn talrijke blinde geheimen … de blinde/ geheimen van het vinden/ der tweede eeuwigheid// schreef  Achterberg in zijn gedicht ‘ Franciscus’. Dit gedicht vond ik bij het legen van mijn opruimbakken. Bij elk gedicht vraag ik mij af: is dit een gedicht voor Poëzie On line op mijn website? En waarom vind ik het mooi? Maar dat is een ander verhaal.

In het profane dagelijkse zijn ze ook aanwezig, de blinde geheimen. Neem de wereld van het internet en de websites. Gisteren werd ik gewijd in het geheim van het gebruik van RSS. Ik wil niet zeggen dat RSS in het algemeen een blind geheim is. Maar dat gaat niet op voor bijzondere gevallen (en die zijn er waarschijnlijk veel). Mensen die geen whizzkids zijn of daarop lijken. Daniël, die de geheimen van de webwereld doorvorst, gedraagt zich graag als een Harry Potter. Hij strekt naar het beeldscherm beide handen uit, brengt enkele keelklanken voort en ziedaar! De strikken die waren gespannen door de elektronica lossen zich op; blokkades verdwijnen als bij toverslag, iconen staan weer op de plaats waar je ze verwacht. De Ctrl-toets in combinatie met z x v doet zijn werk. Mijn geweeklaag gaat ten onder in de machtige gebaren en het sissen en grommen van de webmaster.

Waarom is RSS het vermelden waard? Toen ik de pagina had geopend zag ik voor het eerst de rubricering van de weblog waarbij titel van de weblog, verbinding, beschrijving, publicatiedatum en de titel van het weblogstuk staan vermeld. Voor beschrijving van de aard van de ‘posts’ moest ik een invulling bedenken,  zei Daniël. Dat viel niet mee. Een dagboek is het niet.  Wat moest daar in vredesnaam staan? Omdat ik het woord ‘ waarneming’ opzocht in het woordenboek op cd-rom viel mijn oog ineens op het woord  ‘ waadpoot ‘. Een waadpoot is een vogelpoot met drie tenen naar voren en een naar achteren. Met zo’n soort poot heb ik veel: twee stappen vooruit; een achteruit. Ik wist het zonder nader onderzoek te doen meteen: "Daniël, schrijf maar Waadpoots waarnemingen."

 Waden is bovendien een heel goed werkwoord. Het  geeft aan dat je ergens doorheen werkt. Je loopt als je waadt door ondiep water. Officiële betekenisomschrijving. Maar het komt mij voor dat waden nog andere, diepere betekenisassociaties heeft. Je waadt door stront, dat wil zeggen door de problemen. Je zoekt of maakt – al dan niet hooggestemd – ruzie. Of je waadt naar iemand toe om de helpende hand te bieden. Je zit in de puree en je probeert er op blote voeten strompelend uit te komen. Waden is ook pootjebaden. Voorzichtig voelen of het water niet te koud is. Kortom de gevoelswaarde van het woord Waadpoot biedt voldoende onderdak aan het sentiment waarmee ik mijn stukjes op de weblog schrijf.