Gelukzoekers

Kom net terug van stemmen in het buurthuis. Knopje geen potlood. In het belendende vertrek zaten twee baardige mannen vanachter tafel kien uit hun ogen te kijken. "Zwevend of niet," vertaal ik hun blik. We waren op de terugweg, anders had je nog in een discussie kunnen verzeilen. Na gisteravond, na de conference van de nieuwe ‘Kan’ van Nederland, die bij de VPRO weergaloos afrekende met het lijstje cijfers dat iedereen die wel eens op de IND website heeft gekeken  ( hoi-hoi weer zoveel gelukzoekers uitgezet) herkent , en de draak stak met de argumenten waarmee het CDA een generaal pardon tegenhoudt (over de VVD hoef je het niet te hebben: hun fee, zwarte Rita, is naar voren geschoven om elke twijfel bij het CDA hieromtrent weg te nemen) is alles anders geworden. Opgeluchter. De bevolking, die het zich aantrekt dat  zoveel uitgeprocedeerden genoodzaakt zijn in de illegaliteit te leven ( vrouwen in de prostitutie) hoeft  eindelijk niet alleen de last te dragen vis à vis een overheid, die de ogen heeft gesloten, en in de ontkenning van de feiten rechtvaardiging voor eigen handelen heeft gevonden. Eindelijk na lange jaren staat een cabaretier in de schoenen  van Nederlands grote purgator Wim Kan.  

Freek

"Generaal pardon? Nee, dat kan niet. Dat betekent rechtsongelijkheid voor de mensen die al zijn uitgezet, " zegt demissionaire minister president Balkenende. En de procesgang voor vreemdelingen dan? Is daar soms geen sprake van beschamende rechtsongelijkheid? “ Als meer dan een rechter tot de conclusie komt dat uitzetting gerechtvaardigd is, dan is er geen vuiltje aan de lucht,” sust CDA’er Bot in zalige onwetendheid van wat de asielzoekers advocaten dagelijks in de hoger beroepszaken in de rechtszaal meemaken. " In Nederland wordt recht gesproken. De vreemdelingenwet wordt rechtvaardig uitgevoerd."  Met zulke uitspraken waar tegen geen verweer mogelijk is en kreten als ‘rug recht’, ‘fatsoen moet je doen’, ‘recht door zee’; ‘regels zijn regels’ houden CDA en VVD elkaar in een bederfelijke omarming geklemd. De wanhoop bij lagere overheden, sommige kerken en individuele burgers die daarvan wakker liggen, is opgeschud en heeft zich ontladen in de schaterlach.

 Freek de Jonge prikte alle ballonnen stuk voor stuk door voor een publiek dat zich herkende in de ontmanteling van politici, en in de eigen onmachtigheid en sulligheid van ‘niets aan te doen’ gedrag.  Spijker op de kop. Een catharsis. Hetzelfde bevrijdende gevoel beving me als op de Oudejaarsavond conference van Wim Kan waarvoor iedereen alles stop zette. Een conference, die ging over de POLITIEK,  waar bij alle prominenten en tot bekende Nederlanders gerekenden in de zaal zaten, en lachten om de voltreffers die bij hen midscheeps naar binnen sloegen. We keken, niemand uitgezonderd, in de behandelkamer spiegel van onze nationale cabaretierpsychiater.
Gisteravond werd na jaren die spiegel weer opgehouden aan de vooravond van de Kamerverkiezingen. En ter afsluiting van een kabinetsperiode. Wordt nu een vaderlandse traditie hersteld? Dat zou voor conservatief links en rechts een overwinning betekenen. 

Freek de Jonge, niet meer de jongste en dus geschikt, toonde ons de hel. De hel voor moslims en niet moslims. Mensen van voren en mensen van achteren. Hoe de werkelijkheid ontsnapt aan de werkelijkheid. Hoe de tijd tijd mist voor zichzelf.  Werkelijkheid, waarheid en het goede stelde Socrates op een lijn. Het goede moet je doen, maar hoe kom je er achter wat het goede is? De wijsgeer probeerde het antwoord te vinden door de juiste, subtiele, vragen te stellen. Freek doet het door ons in het gezicht te slaan met bijbelse noties in de achterzak. De laatste elf overgebleven asielzoekers op zijn staatje konden worden geschrapt door de Schipholbrand. Geen enkele politicus op verkiezingstocht kwam er ongeschonden uit. Behalve Femke. Feilloos vond hij de zwakke plekken van de kandidaten. Op de website van Wouter Bos voldeed Wouters uitspraak uit zijn Shell tijd perfect: ‘er zijn dingen waar je niets aan kunt doen’ . “ Uw premier spreekt tot u, “ snierde Freek Kan.

 Femke

Ja, en wat ga je nu stemmen, vroeg ik mij vanochtend weer af. Ik wist het eigenlijk wel, maar twijfelde toch. Het CDA heeft bij monde van Balkenende gezegd: Geen generaal pardon voor de 26.000 overgebleven asielzoekers. Hoewel, het is geen breekpunt in onderhandeling met coalitie partijen. Een lonkje naar Wouter Bos, die er wel een breekpunt van maakt als deze eis niet wordt overgenomen door coalitiepartner? In gesprek met VVD hoeft CDA uiteraard niet over  generaal pardon te spreken. VVD is bekoord door de verdwijn toverstaf waarmee de eigen boze fee zwaait. CU, voorstander van generaal pardon, maakt er ook geen breekpunt van. Stel nu dat CDA, VVD en CU als hefboom partij samen een coalitie vormen, is het generaal pardon dan toch in veilige handen?

 Een eenvoudige rekensom leert dat ik mijn stem heb uitgebracht op Wouter Bos. De baardige mannen van het buurthuis zien door mij heen. Je bent een afvallige blikkeren hun ogen. Nou, inderdaad, ik heb gebroken met een traditie, met een inhoud. ’t Voelde onwennig en dat zagen die baarden. Ver naar links zie je mij niet uitzwenken. Maar Wouter Bos staat links in het centrum en heeft gezegd van geen wijken te weten als het om generaal pardon gaat voor de  winterharde asielzoekers. Ik schrijf op deze website al meer dan een jaar over hen: lot, toekomst,  overjarigheid, kinderen die  naar school gaan; kortom over vluchtelingen die gelukzoekers worden genoemd door de VVD politici. Als die er ooit tussen zaten zijn ze al lang vertrokken. Zeven jaar en langer houden gelukzoekers het wachten niet uit. En wat dan nog? Ik heb dus gekozen voor de partij van Wouter Bos. ‘k Heb smsjes gestuurd met de tekst: ‘Wouter betrouwbaar.’

‘k Vraag me overigens af: op wie zou Freek hebben gestemd. Femke?